Kasztan Jadalny (Castanea Sativea)

Kastztan Jadalny

Kasztan jadalny pochodzi z rodziny bukowatych. Naturalnym miejscem jego występowania jest Azja Mniejsza oraz Kaukaz. Już w czasach antycznego Rzymu został on rozpowszechniony w Europie, do Polski dotarł w okolicy XVII wieku. W związku z jego niską mrozoodpornością jest on mało popularny w Polsce. Możemy go spotkać w ogrodach botanicznych, dużych parkach oraz uprawach przydomowych. Jego wysokość może wynosić nawet 35 m. W sprzyjających warunkach może przeżyć ponad 500 lat.

Uprawa:

Kasztan jadalny jest drzewem ciepłolubny, dlatego najlepsze rejony dla jego uprawy to południe oraz zachód naszego kraju. Lubi miejsca ciepłe, słoneczne oraz takie w których jest chroniony przed zimnym wiatrem. Na zimę warto go osłonić słomianymi chochołami, dzięki temu zabezpieczymy nasze drzewo przed przemarznięciem. Preferuje lekko kwaśne podłoże o niskiej lub umiarkowanej wilgotności. Jeśli drzewo będzie posiadało odpowiednie warunki i nie przemarznie już po kilku latach zobaczymy pierwsze owoce.

Budowa:

W wyniku częstego przemarzania kasztany jadalne przyjmują krzaczastą formę. Szerokość pnia może wynosić około 2m. Posiada podłużne liście o ząbkowatych krawędziach, których długość wynosi do 20 cm. Okres kwitnienia przypada w okresie czerwca i lipca. Kasztan jadalny jest rośliną jednopienną, co oznacza że na jednym drzewie występują zarówno kwiaty męskie jak i żeńskie. Jego owoce są to brązowe otulone kłującą zieloną łupiną, dojrzewają jesienią w okolicy października oraz listopada.

Forma (pokrój)

Krzaczasta

Przeciętna wysokość wieloletnich roślin

Powyżej 20 m

Barwa liści

zielona

Preferowane stanowiska

Słoneczne

Preferowana wilgotność podłoża

Podłoże suche lub umiarkowanie wilgotne

Optymalne pH gleby

Odczyn lekko kwaśny

Zimozieloność  liści

Liście opadają na zimę

Zastosowanie

Ogrody przydomowe

Udostępnij artykuł

Komentarze (0)

Brak komentarzy