Thuja brabant zakładanie żywopłotu i pielęgnacja

Thuja brabant zakładanie żywopłotu i pielęgnacja

Sadzenie żywopłotu to inwestycja na długie lata, dlatego warto poświęcić jemu więcej czasu i pracy. Żywopłot może służyć nam nie tylko do ogrodzenia naszej działki, ale może również być jego piękną ozdobą. Ponadto ma on również inne zalety, ponieważ wydziela tlen i poprawia wilgotność powietrza. Jeżeli chcemy, aby nasz żywopłot był jedynie sezonową ozdobą możemy posadzić go z roślin liściastych, ale jeśli zależy nam na całorocznej zieleni powinniśmy wybrać iglaki.

Termin zakładania żywopłotu ma istotne znaczenie dla roślin z odkrytym systemem korzeniowym. Najlepiej wybrać wczesną wiosnę zanim nasze drzewka zaczną rozwijać pąki lub jesień w okolicy września-października. Drzewka w doniczkach możemy sadzić prawie cały rok, oprócz okresu zimowego. Niezależenie od tego jaką porę wybierzemy musimy zadbać o odpowiednie nawodnienie, które jest najważniejsze dla przyjęcia się wszystkich roślin. Pierwszą i zarazem najważniejszą rzeczą na jaką powinniśmy zwrócić uwagę wybierając drzewka do naszego ogrodu to podłoże oraz nasłonecznienie wybranego miejsca. Każda roślina ma inne potrzeby oraz wymagania.

Jaki wybrać żywopłot formowany czy nieformowany?

Każdy z nich ma swoje zarówno wady jak i zalety. Do najważniejszych zalet żywopłotu nieformowanego jest szybkość jego wzrostu. W związku z tym, że nie jest on przycinany szybciej osiąga oczekiwaną wielkość. Pod względem cenowym żywopłot nieformowany jest tańszy od formowanego, wynika to z odległości między roślinami . Żywopłot formowany jest zdecydowanie bardziej gęsty i tworzy zwartą zasłonę. Wymaga on więcej pracy, ale dzięki temu jest bardziej efektowny i zajmuje mniej miejsca.

Jednym z najczęściej wybieranych iglaków na żywopłot jest thuja Brabant. Zawdzięcza to swojej budowie oraz szybkiemu przyrostowi. W pierwszych latach po posadzeniu wynosi on nawet 40 cm rocznie. Potrafi osiągnąć wysokość nawet do 10 m. Zwykle jednak spotykamy się z okazami 3-4 metrowymi. Duża zaletą wszystkich gatunków tuji jest zimozieloność, dzięki czemu nasz żywopłot cały rok świetnie wygląda. Jedną mała wadę, po zimie zdarza się że jej gałązki brązowieją. Nie jest to jednak nic groźnego dla rośliny, ponieważ jest to jej fizjologiczna właściwość. Aby nasze drzewka rozwijały się prawidłowo bardzo ważna jest odpowiednia ich pielęgnacja. Thuja brabant nie jest rośliną bardzo wymagającą. Najlepszym miejscem dla sadzenia tuji są miejsca nasłonecznione. Są one mrozoodporne jednak nieodpowiednio zabezpieczone korzenie mogą przemarznąć.



Krótka instrukcja sadzenia iglaków z odkrytym systemem korzeniowym:

  • Kupione sadzonki należy włożyć do wody na około 2 godziny, pozwoli to odpowiednio nawodnić korzenie roślin.

  • Przygotowujemy glębę, czyli usuwamy wszystkie chwasty oraz większe kamienie. Następnie wykopujemy dołek o głębokości mniej więcej o dwukrotnie większej od wielkości korzeni. Między sadzonkami w zależności od gatunku powinniśmy zachować odpowiednie odstępy (50cm)

  • Po wykopaniu dołka do połowy zasypujemy go odpowiednią glębą dla iglaków, następnie wsadzamy sadzonkę zasypujemy ziemią i ugniatamy.

  • Do okoła drzewka tworzymy dołek, gdzie będzie utrzymywała się woda

  • Na koniec obficie podlewamy rośline.

Zapraszamy do zakupu : 

HTTP://SKLEPSADZONKI.PL/SKLEP/ZYWOPLOTY/53-TUJA-BRABANT-THUJA-OCCIDENTALIS-80-CM.HTML

1. Opis ogólny – wygląd – cechy


Tuja brabant jest to iglak, który jest bardzo prosty w uprawie. Tuja brabant należy do gatunku żywotnika zachodniego (Thuja occidentalis). Pochodzi z Kanady i północno – wschodnich rejonów USA, gdzie rośnie na wilgotnych glebach. Jest to tuja o stożkowym pokroju i posiada jasno – zielone gałązki. Co najważniejsze jest to odmiana, która bardzo szybko rośnie, ponieważ potrafi osiągnąć aż 3 – 4 metry w ciągu zaledwie 10 lat. Natomiast jej roczny przyrost to nawet 40 centymetrów. Dlatego tuja brabant idealnie nadaje się na wysokie żywopłoty, czy też osłony przeciwwiatrowe. Idealne pasuje zarówno do wystroju ogrodu, jak i działki.


Tuja ta charakteryzuje się kolumnowym pokrojem, tworzy wąską koronę z krótkimi konarami, a odpowiednio cięta bardzo ładnie się zagęszcza.


Gałązki tui Brabant są silnie spłaszczone i gęsto pokryte przylegającymi, łuskowatymi igłami barwy jasnozielonej.

2. Uprawa , wymagania i pielęgnacja

Żywotnik ten wymaga stanowisk słonecznych (ewentualnie delikatnie zacienionych) oraz wilgotnych, żyznych gleb. W naszym klimacie jest w pełni mrozoodporny ale często zasycha z powodu suszy (tworzy płytki system korzeniowy).Warto także wiedzieć, że najlepiej jest sadzić go w rozstawieniu około 50 centymetrów.


Częstym błędem jest sadzenie tui Brabant przy drogach i ciągach komunikacyjnych o dużym natężeniu ruchu. Mimo że ta odmiana dobrze znosi zanieczyszczenie powietrza, to jednak, poza nadmiernym przesychaniem gleb, może jej też zaszkodzić nadmierne zasolenie gleby. Jeżeli zatem żywopłot z tui ma oddzielać naszą posesję od ruchliwej ulicy, trzeba dobrze się zastanowić czy nie wybrać innej odmiany tui.

Ważne jest regularne cięcie tuji. Należy to robić przynajmniej raz w roku. Najlepiej, aby była to wczesna wiosna. Nie należy jednak ciąć tuji brabant po miesiącu sierpniu, ponieważ wtedy pędy będą bardziej narażone na przymarzanie.
Nawożenie należy rozpocząć wiosną i kontynuować do lipca, lecz w niektórych wypadkach wystarczy tylko to jedno nawożenie wykonane wiosną. Tuje brabant należy nawozić nawozem zarówno mineralnym, jak również organicznym.

Najlepszym sposobem rozmnażania tui „Brabant” jest ukorzenianie sadzonek pędowych, pobranych z rośliny wraz z piętką, wczesną wiosną (III-IV) lub jesienią (IX-XI). Aby uniknąć wtórnego zakażenia, sadzonek nie powinno się pobierać z roślin chorych.

3.Choroba, szkodniki i zagrożenia w uprawie

Podobnie jak inne odmiany żywotników, także tuje „Brabant” narażone są na zagrożenia ze strony chorób i szkodników. Najczęstszymi problemami w uprawie są choroby grzybowe, takie jak: fuzarioza, szara pleśń, plamistość łusek, opieńkowa zgnilizna korzeni oraz najgroźniejsza, ale na szczęście dość rzadko spotykana – fytoftoroza. Żywotnikom mogą również zagrażać szkodniki (np. miodownica żywotnikowa, przędziorek sosnowiec, misecznik), nieodpowiednie warunki uprawowe (np. zbyt zacienione stanowisko, przesuszone podłoże, nadmierne zasolenie gleby) lub pogodowe (np. długotrwała susza).

Udostępnij artykuł

Komentarze (0)

Brak komentarzy